ဘေလာ့ဘက္ကုိလွည့္မၾကည့္ျဖစ္တာလည္း ေတာ္ေတာ္ကိုၾကာသြားၿပီ။ အားမွမအားတာပဲဗ်ာ။ ဘာလို႔လဲဆိုရင္ေတာ့ အခုက ေက်ာင္းအားလပ္ရက္ေလ။ ဒီေတာ့ကာ အမ်ားသူငွာတုိ႔လိုပဲ အက်ိဳးရွိေအာင္ အပို၀င္ေငြေလးမ်ား ရွာေနရတာေပါ့။ သတိထားမိတာတစ္ခုကေတာ့ ဟိုကိုမျပန္ျဖစ္တဲ့သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အဲဒီလိုအလုပ္ေလးေတြ ရွာေဖြၿပီးလုပ္ေနၾကတာပါ။ ဘာမွေတာ့ မဟုတ္ေပမယ့္ တစ္ခုေတာ့ ေခါင္းထဲကို၀င္လာလို႔စဥ္းစားမိတယ္။ ဒီကိုမလာခင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဟိုမွာေနတုန္းက အဲဒီလိုအားလပ္ခ်ိန္ေလးေတြကို ဘယ္လိုျဖတ္သန္းခဲ့သလည္းဆိုတာ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဘယ္သူမွ အလုပ္မလုပ္ပါဘူး။ အလုပ္ဟူသမွ်ဂုဏ္ရွိစြ ဆိုတာ စာအုပ္ေတြထဲမွာပဲ ဖတ္ဖူးခဲ့ၾကမယ္ထင္တယ္။ လမ္းေဘးမွာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္တယ္။ အခ်ိန္ဆိုတာ အလကားရတယ္ထင္လို႔လားမသိ။ အလကားျဖစ္ေအာင္ေနတယ္ဗ်။ ေအးေပါ့ေလ။ လုပ္စရာအလုပ္ဆိုတာမွ မရွိတာပဲ။ ေနာ္။ အပူအပင္ဆိုတာလဲ မရွိတာလား မသိတာလားေတာ့ မသိဘူး။ ေကာင္းေတာ့ ေကာင္းသလုိပဲ။ စဥ္းစားမိတယ္။ ဘာလို႔မ်ား ဒီမွာ လာၿပီးေတာ့…

လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ ႏွစ္ ဒီရက္မွာ တစ္ကမာၻလံုးတုန္လွဳပ္သြားရတဲ့အျဖစ္အပ်က္ႀကီးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ကမာၻ႕ကုန္သြယ္မွဳအေဆာက္အအံုႀကီးကို ေလယဥ္ေတြနဲ႔အစြန္းေရာက္၀ါဒီေတြက ၀င္တိုက္လုိက္တာ လူေပါင္းေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီးေသခဲ့ရတယ္။ ၅ ႏွစ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္ကိုေက်ာ္ျဖတ္လာခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႏိုင္တဲ့သမိုင္း၀င္ေန႔ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီတုန္းက အျဖစ္အပ်က္ကိုမွတ္တမ္းတင္ထားတဲ့ ဗြီဒီယိုတိပ္ေခြကို ၾကည့္လိုက္ရပါတယ္။ ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို ခံစားရတယ္။ မီးေတြတဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနတဲ့ အထပ္ေပါင္းမ်ားစြာျမင့္မားလွေသာအဲဒီေဆာက္အအံုထဲမွာ ပိတ္မိေနတာကိုယ္သာဆိုရင္ဆိုတဲ့အေတြးက ၀င္လာပါတယ္။ ေအာက္ကိုခုန္ဆင္းဖို႔ဆိုတာက ေသရံုမွတပါးအျခားမရွိပါဘူး။ ေသခ်ိန္ကိုထုိင္ေစာင့္ေနရတဲ့အျဖစ္။ ဘယ္လိုရည္ရြယ္ခ်က္မ်ိဳးနဲ႔မ်ား ဒီလိုလုပ္လိုက္ပါလိမ့္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႔ လူေတြအားလံုး က်ီးလန္႔စာစားနဲ႔။ ဟိုေနရာကဗံုးေပါက္မလား၊ ဒီေနရာကဗံုးေပါက္မလားနဲ႔ျဖစ္ေနရၿပီ။ ဒါနဲ႔လည္းအားမရေသးပါဘူး။ ရထားေပၚမွာေပါက္လိုက္။ ကားေပၚမွာေပါက္လိုက္။ ထပ္ၿပီးလဲေဖါက္ဦးမယ္လို႔ ႀကံဳး၀ါးေနတုန္းပါပဲ။ မလုပ္ၾကပါနဲ႔ေတာ့ ဦးေလးႀကီးတုိ႔ရယ္။ ကမာၻႀကီးလည္း ရစရာကိုမရွိေတာ့ပါဘူး။

ပရီးမိးယားလိဂ္ေဘာလံုးပြဲေတြလည္းျပန္စေနၾကၿပီေပါ့။ အေျပာင္းအေရြ႕ေစ်းကြက္မပိတ္မီမွာ အသင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လူသစ္မ်ား၀ယ္ယူၿပီး အားျဖည့္ေနၾကတာကိုေတြ႕ရတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ အထူးျခားဆံုးနဲ႔ မထင္မွတ္ဆံုးကေတာ့ အမ်ားသိၿပီးၾကတဲ့အတိုင္း ၀က္(စ္)ဟမ္းအသင္းကို အာဂ်င္တီးနားလက္ေရြးစင္ႏွစ္ဦးျဖစ္တဲ့ တီဗက္(စ္)နဲ႔ မာေရွရာႏုိတို႔ ေျပာင္းေရြ႕သြားတဲ့သတင္းပါ။ ဘာလို႔မထင္မွတ္သလဲဆိုေတာ့ ၀က္(စ္)ဟမ္းအသင္းဆိုတာ ပရီးမီးယားလိဂ္မွာ ေအာက္ဆံုးကအသင္းပါ။ ပထမတန္းေရာက္လိုက္ ျပန္တက္လာလိုက္နဲ႔ျဖစ္ေနတဲ့အသင္းေပါ့။ အဲဒီလိုအသင္းမ်ိဳးကို တကယ့္ကမာၻေက်ာ္ေဘာလံုးသမားႏွစ္ေယာက္က လာကစားတယ္ဆိုတာ ဘာအေၾကာင္းေတြမ်ားရွိေနလို႔လဲ။ စိတ္၀င္စားဖို႔ေတာ့ေကာင္းပါတယ္။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ဒီကိစၥရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ တစ္ခုခုေတာ့ရိွေနတယ္လို႔ယူဆၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုယူဆခ်က္ေတြဟာ အလကားမဟုတ္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ တီဗက္(စ္)နဲ႔မာေရွရာႏိုတို႔ရဲ႕ ယခင္ကလပ္ကိုရင္သီရမ္ဟာ လန္ဒန္အေျခစုိက္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းႀကီးတစ္ခုကပိုင္တာပါ။ ၀က္(စ္)ဟမ္းကို၀ယ္ဖို႔ႀကိဳးစားေနတဲ့ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာကသူေ႒းႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ အဲဒီကုပၸဏီရဲ႕အႀကီးအကဲတို႔ကရင္းႏီွးတယ္လို႔ေျပာၾကပါတယ္။ ဒီအေျပာင္းအေရြ႕ရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ သူတို႔ဟာအဓိကႀကိဳးကိုင္သူမ်ားျဖစ္ၿပီး ခ်ယ္ဆီးသူေ႒း ေအဘရာမိုဗစ္ပါ ပတ္သက္ေနလိမ့္မယ္လို႔ခန္႔မွန္းေနၾကပါတယ္။ေဘာလံုးဆိုတာတစ္ကယ္ေတာ့ တစ္ကမာၻလံုးအားေပးမွဳအမ်ားဆံုးပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ စီးပြားေရးသမားမ်ားက ေဘာလံုးေလာကကိုစိတ္၀င္စားလာၾကပါတယ္။ ေဘာလံုးဟာအားကစားနည္းတစ္ခုပါ။ ဒါေပမယ့္ စီးပြားေရးသမားမ်ားက စီးပြားေရးဆန္စြာနဲ႔…