ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြး ေတြးေနရင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းသားဘ၀ကုိ ျပန္ေတြးမိတယ္။ တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ အဲဒီအခ်ိန္က ေက်ာင္းသားဘ၀နဲ႔ အခုလက္ရွိေက်ာင္သားေလးေတြဘ၀ကို ယွဥ္ၾကည့္မိတယ္။ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို ကြာျခားသြားတာကိုေတြ႕ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းကျပန္လာရင္ လြယ္အိတ္ကိုခ်ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ကစားဖို႔အျမန္ျပန္ေျပးၾကတာ။ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ေရာက္ၿပီဆိုရင္ အေပ်ာ္ဆံုးေပါ့။ ညတိုင္း အိမ္ေရွ႕လမ္းေပၚမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ကစားနည္းေပါင္းစံုကစားတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔ကေလးေတြဘ၀က အဲဒီလုိမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ေက်ာင္းၿပီးတာနဲ႔ လြယ္အိတ္ကိုမခ်ႏိုင္ေသးဘူး။ လြယ္အိတ္ထဲကစာအုပ္ေတြကို လဲၿပီးက်ဴရွင္ကိုေျပးရတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း အိမ္ေတာင္မျပန္ႏိုင္ဘူး။ ေက်ာင္းကေန က်ဴရွင္ေတြကိုတန္းေျပးရတာ။ ကစားဖို႔အခ်ိန္ဆိုတာ အင္မတန္ကိုရွားသြားၿပီ။ ခုေခတ္ေက်ာင္းသားေလးေတြကို ဘာကစားလဲလို႔ေမးရင္ တစ္ခုေတာ့ေျဖၾကပါလိမ့္မယ္။ ဗြီဒီယိုဂိမ္းကစားတယ္လို႔။ က်န္တာဘာမွမကစားႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး။ ေခတ္ဆိုတာကေတာ့ ေျပာင္းလဲေနတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အေကာင္းဘက္ကိုသြားေနတာလား၊ အဆိုးဘက္ကုိဦးတည္ေနတာလားဆိုတာကေတာ့……..