ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ စက္တင္ဘာလ ၁ရက္
နီးရာဆုိင္ထဲကို အျမန္ေျပး၀င္လိုက္ၿပီးေတာ့ စားပြဲထိုးေလးက
“ၾကက္သားလား၊ ဆိတ္သားလား”
တဲ့ေမးတယ္။ အေလာတႀကီးနဲ႔ဆုိေတာ့ ေသခ်ာမၾကည့္ပဲ၀င္လာတာ။ ခုမွ ဒန္ေပါက္ဆိုင္မွန္းသိတယ္။ သိပ္ေတာ့မႀကိဳက္ေပမယ့္ မေရြးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အခ်ိန္က မရွိဘူးေလ။ စိတ္ကပဲေလာေနလို႔လား၊ မႀကိဳက္လို႔ပဲလားမသိေပမယ့္ တစ္ပြဲေတာင္မကုန္ပဲ ပိုက္ဆံရွင္းၿပီးထြက္လာခဲ့တယ္။ နာရီကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၁နာရီခြဲနားေရာက္ေနၿပီ။ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုေနာက္က်ေနၿပီပဲ။ ဒါနဲ႔ အျမန္ဆံုးနဲ႔ေရာက္မယ့္နည္းကို စဥ္းစားလိုက္ေတာ့ တစ္နည္းပဲရွိတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ကားမရွိေပမယ့္ ခဏေလာက္ေတာ့ ပိုင္မယ့္ကားေတြ လမ္းေပၚမွာ အမ်ားႀကီးပဲေလ။ ခဏေလာက္ပိုင္မယ့္ကားတစ္စီးကို တားလိုက္ေတာ့ ေျပာလိုက္တဲ့ေစ်းကမေသးဘူးဗ်ာ။ နည္းနည္းေလာက္ ေစ်းဆစ္ၾကည့္ေတာ့ သူတို႔ဖြင့္ေနက် ဓာတ္ျပားေဟာင္းေတြကို ဖြင့္ျပၾကတယ္။ ဟုတ္ေတာ့လဲ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒီေခတ္ႀကီးရဲ႕ တစ္လမ္းသြားကုန္ေစ်းႏွဳန္းေတြၾကားမွာ ရုန္းကန္ေနရတဲ့သူတို႔ေတြဘ၀ သိပ္ေတာ့မလြယ္ၾကပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကားဆရာက သေဘာေကာင္းစြာနဲ႔ ၂၀၀က်ပ္ေလွ်ာ့ေပးလိုက္ေတာ့ အားနာနာနဲ႔ပဲ ကားေပၚတက္လိုက္တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ပဲ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ နည္းပညာရပ္၀န္းဆိုတဲ့ ေနရာႀကီးကိုေရာက္သြားခဲ့ေတာ့တယ္။
ခန္းမေရွ႕ကိုေရာက္ေတာ့ Why Do We Blog? ဆိုတဲ့စာသားေလးေတြကိုျမင္လိုက္ရတယ္။ ေသခ်ာပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္လာတာလဲ ဒီေနရာကိုပါပဲ။ အဲ… ခက္တာက ကၽြန္ေတာ္က ဘယ္သူ႔ကိုမွ မသိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း ဘယ္သူမွ မသိၾကပါဘူး။ ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာေနာက္နားေလးမွာေတာ့ တိုက္ပံုနဲ႔လူတစ္ခ်ိဳ႕ရယ္ ကင္မရာႀကီးနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရယ္ ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ေဆြးေႏြးေနၾကတာကိုေတာ့ေတြ႕တယ္။ ဟုိဟုိဒီဒီၾကည့္ၿပီး ခန္းမထဲကို၀င္လာခဲ့တယ္။ တကယ္ကိုပါပဲဗ်ာ။ ပရိတ္သတ္ေတြဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ကိုမ်ားပါတယ္။ ခန္းမတစ္ခုလံုးကို အျပည့္ပဲဗ်။ စင္ေပၚမွာေတာ့ တိုက္ပံု၀တ္ထားတဲ့ အသားညိဳညိဳနဲ႔ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ ေဟာေျပာေနတာကိုေတြ႕တယ္။ ဟုိနားဒီနားၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကင္မရာတစ္လံုးနဲ႔ ျမင္ဖူးသလိုလိုရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕ေတာ့ ႏွဳတ္ဆက္လိုက္တယ္။
“အစ္ကိုက ကိုစိုးေဇယ်လားခင္ဗ်။”
“ဟုတ္ပါတယ္။ အစ္ကိုက…”
“ကၽြန္ေတာ္ ေ၀ယံလင္းပါ။”
ထိုအခါမွပဲ သတင္းေထာက္ႀကီး ကၽြန္ေတာ့္ကို သိသြားၿပီးတျခားဘေလာ့ဂါေတြနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ အားလံုးကလည္း တကယ္ကို ရင္းရင္းႏွီးႏွီးရွိၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မေရာက္ခင္မွာ ကိုေနဘုန္းလတ္က ဘာေတြလြတ္က်ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေျပာသြားသလို၊ မဘာညာကလည္း သူ႔ရဲ႕ဘာညာကြိကြေတြကို ေျပာသြားတယ္ဆိုပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ကမမွီလိုက္ေတာ့ ဘာမွမသလိုက္ဘူးျဖစ္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေတာ့ စင္ေပၚမွာရွိေနတဲ့ တိုက္ပံုနဲ႔ပုဂၢိဳလ္က ကိုေစတန္ေဂါ့တဲ့။ သူတစ္ေရာက္ထဲနဲ႔တင္ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေအာင္ ေျပာသြားပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ကိုမ်က္လံုး (မၾကာခင္မွာ မ်က္စဥ္းဆိုၿပီး နာမည္ေျပာင္းေတာ့မယ္လို႔ ၾကားပါတယ္)နဲ႔ မမယ္လိုဒီေမာင္တို႔က ဆက္ၿပီးေျပာၾကပါတယ္။ ပရိတ္သတ္နဲ႔ အေမးအေျဖအစီအစဥ္မွာေတာ့ ကိုစိုးေဇယ်က သူ႔ရဲ႕ပညာေတြကို ထုတ္သံုးၿပီး ပရိတ္သတ္ႀကီးကို ေတာင္ေမးေျမာက္ေမး ဟိုေမးဒီေမး ေမးေနပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ပရိတ္သတ္တစ္ေရာက္နဲ႔ မိုက္ႀကီးကို္င္ၿပီး အတြင္းအားၿပိဳင္ေနတာကိုလည္း ေတြ႕လိုက္ရေသးတယ္။ ပရိတ္သတ္မ်ားကေမးျမန္းထားတဲ့ ေမးခြန္းေတြကိုေတာ့ ကိုေနဘုန္းလတ္၊ ကိုညီလင္းဆက္နဲ႔ ကိုေစတန္တို႔က ပညာသားပါစြာနဲ႔ ျပန္လည္ေျဖၾကားသြားပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးအစီအစဥ္ကေတာ့ ကံစမ္းမဲအစီအစဥ္ျဖစ္ၿပီး အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ အစီအစဥ္ေလးပါ။
အခမ္းအနားေအာင္ျမင္စြာၿပီးဆံုးေၾကာင္း
ေၾကညာသံအဆံုးမွာ ထြက္ေပၚလာတဲ့ ပရိတ္သတ္ရဲ႕လက္ခုပ္သံနဲ႔အတူ ပြဲကိုစီစဥ္ၾကသူ ဘေလာ့ဂါမ်ားရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြေပၚမွာေတာ့ ပီတိမ်ား၊ အားရေက်နပ္မွဳမ်ားနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳမ်ားျပည့္ႏွက္ေနတာကို ျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ဒီလိုပြဲတစ္ခုကို စီစဥ္ႏိုင္ခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းဘေလာ့ဂါေမာင္မယ္မ်ားကိုယ္စား ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္မိပါတယ္ဗ်ာ။
ေအာက္တြင္ ေမတၱသုတ္ကို အသင့္ရွိေနေသာ အရွင္မဏိေဇာတ ပူေဇာ္ေရးသားသည့္ ပရိတ္ႀကီး ၁၁သုတ္ အသံထြက္ရြတ္ဖတ္နည္း စာအုပ္မွ ရြတ္ဖတ္လိုသူမ်ား အလြယ္တကူရြတ္ဖတ္နိုင္ေစရန္ ျပန္လည္၍ ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။
ဒီေန႔သည္ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ စစ္အာဏာရွင္စံနစ္ဆိုးေအာက္ က်ေရာက္ေနေသာ၊ ဒုကၡဆင္းရဲျခင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ခံစားေနရေသာ ျမန္မာနိုင္ငံသား ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာ ျဖစ္ေပၚေစေရးကို ရည္စူးလွ်က္ ဗုဒၶဘာသာ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္မ်ားမွ စစ္အစိုးရအား ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆန္႔က်င္ဆႏၵျပသည့္ ပတၱနိကၠဳဇၨနကံေဆာင္ပဲြကို တနိုင္ငံလံုးအ၀ွမ္း စတင္လိုက္ၿပီျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာနိုင္ငံသားအေပါင္းမွလည္း မိမိတို႔တတ္နိုင္သမွ် စိတ္ဆႏၵအင္အား၊ ကိုယ္ကာယအင္အားတို႔ျဖင့္ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္မ်ားနွင့္အတူ ပူးေပါင္းပါ၀င္သင့္ပါသည္။ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္မ်ားအား အားျဖည့္သည့္အေနျဖင့္ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္းပဲ ဒီေန႔မွစတင္ၿပီး အခ်ိန္အားရခိုက္မ်ားတြင္ ၾကမ္းၾကဳတ္ရိုင္းစိုင္းေနေသာသူမ်ားကို ယဥ္ေက်းေပ်ာ့ေပ်ာင္းလာပါေစရန္ ေမတၱာစိတ္ထား၍ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူသြားခဲ့သည့္ တရားေတာ္မ်ားကို ရြတ္ဖတ္ေနမည္ျဖစ္ပါသည္။
*****ေမတၱသုတ္*****
၁။ ယႆာႏုဘာ၀ေတာ ယကၡာ၊ (ယတ္သာနုဘာ၀ေတာ ယက္ခါ)
…..ေန၀ ဒေႆႏိ ၱ ဘီသနံ။ (ေန၀ ဒတ္သင္တိ ဘီသနံ။)
…..ယဥွိ ေစ၀ါႏုယုဥၨေႏၱာ၊ (ယင္ညွိ ေစ၀ါနုယုန္ဇန္ေတာ။)
…..ရတၱိႏၵိ၀ မတႏၵိေတာ။ (ရတ္တိန္ဒိ၀ မ တန္ဒိေတာ။)
၂။ သုခံ သုပတိ သုေတၱာ စ၊ (သုခံ သုပတိ သုတ္ေတာ စ၊)
…..ပါပံ ကိဥၥိ န ပႆတိ။ (ပါပံ ကိန္စိ န ပတ္သတိ။)
…..ဧ၀မာဒိ ဂုဏူေပတံ၊ (ေအ၀မာဒိ ဂုဏူေပတံ။)
…..ပရိတံၱ တံ ဘဏာမ ေဟ။ (ပရတ္တံ တံ ဘဏာမ ေဟ။)
၃။ ကရဏီယာ မတၱကုသေလန၊ (ကရဏီယာ မတ္ထကုသေလန၊)
…..ယႏ ၱသႏံ ၱပဒံ အဘိသေမစၥ။ (ယန္တ သန္တံ ပဒံ အဘိသမစ္စ။)
…..သေကၠာ ဥဇူ စ သုဟုဇူ စ၊ (သက္ေကာ ဥဇူ စ သုဟုဇူ စ၊)
…..သု၀ေစာ စႆ မုဒု အနတိမာနီ၊ (သု ၀ေစာ စတ္သ မုဒု အနတိမာနီ။)
(အန-တိမာနီဟု မရြတ္ပါနွင့္၊ အနတိမာနီဟု တဆက္တည္း ရြတ္ပါ။)
၄။ သႏၱဳႆေကာ စ သုဘေရာ စ၊ (သန္တုတ္သေကာ စ သုဘေရာ စ၊)
…..အပၸကိေစၥာ စ သလႅဟုက၀ုတၱိ။ (အပ္ပကိတ္ေစာ စ သန္လဟုက၀ုတ္တိ)
…..သႏၱိျႏၵိေယာ စ နိပေကာ စ၊ (သန္တိန္ဒရိေယာ စ နိပေကာ စ)
…..အပၸဂေဗာၻ ကုေလသြ န နုဂိေဒၶါ။ (အပ္ပဂတ္ေဘာ ကုေလသြ န နုဂိတ္ေဓာ)
(အပၸ-ဂတ္ေဘာ ဟုမရြတ္ပါနွင့္၊ အပ္ပဂတ္ေဘာဟု ရြတ္ပါ။)
၅။ န စ ခုဒၵ မာစေရ ကိဥၥိ (န စ ခုတ္ဒ မာစေရ ကိန္စိ)
…..ေယန ၀ိညဴ ပေရ ဥပ၀ေဒယ်ံဳ။ (ေယန ၀ိညဴ ပေရ ဥပ-၀ေဒယံု)
…..သုခိေနာ၀ ေခမိေနာ ေဟာႏၱဳ၊ (သုခိေနာ၀ ေခမိေနာ ဟြန္တု)
…..သဗၺသတၱာ ဘ၀ႏၱဳ သူခိသတၱာ။ (သတ္ဗ သတ္တာ ဘ၀န္တု သုခိတတ္တာ)
၆။ ေယ ေကစိ ပါဏဘူတတၳိ၊ (ေယ ေကစိ ပါဏဘူတတ္ထိ)
…..တသာ ၀ါ ထာ၀ရ၀ န၀ေသသာ။ (တသာ ၀ါ ထာ၀ရာ၀ န၀ေသသာ)
…..ဒီဃာ ၀ါ ေယ၀ မဟႏာၱ၊ (ဒီဃာ ၀ါ ေယ၀ မဟန္တာ)
…..မဇိၥ်မာ ရႆကာ အဏုကထူလာ။ (မစ္စ်ိမာ ရတ္သကာ အဏုကထူလာ)
၇။ ဒိ႒ာ ၀ါ ေယ၀ အဒိ႒ာ၊ (ဒိတ္ထာ ၀ါ ေယ၀ အဒိတ္ထာ)
…..ေယ၀ ဒူေရ ၀သႏိ ၱအ၀ိဒူေရ။ (ေယ၀ ဒူေရ ၀သန္တိ အ၀ိဒူေရ)
…..ဘူတာ၀ သမၻေ၀သီ၀၊ (ဘူတာ-၀ သမ္ဘေ၀သီ-၀)
…..သဗၺသတၱာ ဘ၀ႏၱဳ သုခိတတၱာ။ (သတ္ဗ-သတ္တာ ဘ၀န္တု သုခိတတ္တာ)
၈။ န ပေရာ ပရံ နိကုေဗၺထ၊ (န-ပေရာ ပရံ နိကုပ္ေဗထ)
…..နာတိမေညထ ကတၳစိ န ကဥၥိ။ (နာတိမင္ေညထ ကတ္ထစိ န-ကင္စိ)
…..ဗ်ာေရာသနာ ပ႗ိဃသည၊ (ဗ်ာေရာသနာ ပတိယ သင္ည)
…..နာညမညႆ ဒုကၡ မိေစၦယ်။ (နင္ညမင္ညတ္သ ဒုတ္ခ မိတ္ေဆယ)
၉။ မာတာ ယထာ နိယံပုတၱ၊ (မာတာ ယထာ နိယံပုတ္တ)
…..မာယုသာ ဧကပုတၱ မနုရေကၡ။ (မာယုသာ ေအက-ပုတ္တ မနုရတ္ေခ)
…..ဧ၀မၸိ သဗၺဘူေတသု၊ (ေအ၀မ္ပိ သတ္ဗဘူေတသု)
…..မာနသံ ဘာ၀ေယ အပရိမာဏံ။ (မာနသံ ဘာ၀ေယ အ-ပရိမာဏံ)
၁၀။ ေမတၱဥၥ သဗၺေလာကသိၼ၊ (မစ္တင္စ သတ္ဗေလာက-သမိ)
…..မာနသံ ဘာ၀ေယ အပရိမာဏံ။ (မာနသံ ဘာ၀ေယ အပရိမာဏံ)
…..ဥဒၶံ အေဓာ စ တိရိယဥ