Wai Yan Lin » taggging http://blog.waiyanlin.net Wed, 11 Aug 2010 02:30:07 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0.1 ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္း ၁၀ခ်က္ http://blog.waiyanlin.net/2007/04/28/%e1%80%80%e1%81%bd%e1%80%bc%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8-%e1%81%81%e1%81%80%e1%80%81%e1%80%ba/ http://blog.waiyanlin.net/2007/04/28/%e1%80%80%e1%81%bd%e1%80%bc%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8-%e1%81%81%e1%81%80%e1%80%81%e1%80%ba/#comments Sat, 28 Apr 2007 08:12:00 +0000 waiyan http://blog.waiyanlin.com/?p=73 ၾကံၾကံဖန္ဖန္လုပ္ၾကတယ္ဗ်ာ။ Tag Game ဆိုၿပီးဟိုလူေတြကို တက္ခုိင္းလိုက္ ဒီလူေတြကိုတက္ခိုင္းလိုက္နဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဟုိလူတက္၊ ဒီလူတက္ အကုန္တက္တာေတြ လိုက္ဖတ္ရင္းသေဘာေတာ့က်မိသား။ မာမီရန္ … အဲ…. ကိုရန္ေအာင္ရဲ႕ဘေလာ့ကိုလည္းေရာက္ေရာ အတက္ခံလိုက္ရတယ္ဗ်။ ၿပီးေတာ့ မေရးရင္ဘာျဖစ္မယ္ ညာျဖစ္မယ္ဆိုၿပီး က်ိန္စာလိုလို ဘာလိုလိုနဲ႔ၿခိမ္းလိုက္ေျခာက္လိုက္ေသးတယ္။ သူကေတာ့ မေရးမိလို႔ နိဂရိုးမေတြ ၀ိုင္းလိုက္တာခံလိုက္ရတယ္လို႔ေျပာတာပဲဗ်။ အဲဒီတုန္းက လူကသိပ္ေနမေကာင္းေတာ့ မေရးႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတာ။ ခုမွနည္းနည္းေလး ေကာင္းစျပဳလာၿပီ။ ထူးဆန္းလား မထူးဆန္းလားေတာ့မသိဘူး။ ေရးေတာ့ေရးလိုက္ၿပီ။ လာေလေရာ့ ….

၁။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ေသြးျမင္လွ်င္ ေၾကာက္တတ္ပါသည္။ တီဗီတြင္ ခြဲစိတ္ေနေသာပံုမ်ားျပသည့္ အစီအစဥ္လာလွ်င္ ထေျပးတတ္ပါသည္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ထိုေၾကာက္စိတ္မွာ ယခုခ်ိန္ထိလည္း မေပ်ာက္ေသးပါ။ ၁၀ တန္းေအာင္ေသာအခါ သြားဘက္ဆိုင္ရာတကၠသုိလ္သို႔ ေလွ်ာက္ခုိင္းပါသည္။ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ မေလွ်ာက္ပါ။ ေသြးထြက္သံယိုျမင္ကြင္းမ်ားကို ၾကည့္ရဲသည့္စိတ္ဓာတ္ ပါမလာခဲ့ပါ။

၂။ ငယ္စဥ္က ထမင္းစားလွ်င္ အလြန္ေခ်းမ်ားပါသည္။ ၀က္သားဆိုလွ်င္ ေၾကာ္ထားမွစားပါသည္။ ၀က္သားခ်က္ကို လံုး၀မစားပါ။ ၾကက္သားဆိုလွ်င္လည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္း။ ခ်က္ထားလွ်င္ လံုး၀ကို တို႔မၾကည့္ပါ။ သို႔ရာတြင္ ထိုအက်င့္မ်ား ယခုမရွိေတာ့ပါ။ ၁၀ တန္းေအာင္၍ ေကာလိပ္ေက်ာင္းစတက္ရာမွ ဟင္းမ်ိဳးေပါင္းစံု စားတတ္လာပါသည္။ မစား၍လည္းမရေတာ့ပါ။ ေခ်းမ်ားေနလွ်င္ ထမင္းငတ္သြားလိမ့္မည္။

၃။ သခြါးသီးကို လံုး၀အန႔ံခံလို႔မရပါ။ ထိုအနံ႔ရလွ်င္ တစ္မ်ိဳးႀကီးျဖစ္လာပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သခြါးသီးပါေသာ အရာမ်ားကို လံုး၀မစားတတ္ပါ။

၄။ ငယ္စဥ္တည္းက ယခုခ်ိန္ထိ ဆန္ျပဳတ္ကို လံုး၀ကိုစားလို႔မရပါ။ ေတာ္ေတာ္ဆိုးသည့္အခ်က္ျဖစ္သည္။ ေနမေကာင္းျဖစ္ၿပီဆိုလွ်င္ အေတာ္ကိုဒုကၡေရာက္ရပါသည္။ ေရၾကဲထဲတြင္ ေပ်ာ့စိစိထမင္းေစ့မ်ားကိုၾကည့္ရင္း တစ္ခုခုႏွင့္တူေနသည္ဟု ခံစားမိကာ ဘယ္လိုမွစားလို႔မရပါ။

၅။ စာေရးအင္မတန္ညံ့ပါသည္။ ၁၀ တန္းစာေမးပြဲေျဖေသာအခါ စာစီစာကံုးသည္ မေျဖမေနရျဖစ္ေန၏။ ထို႔ေၾကာင့္ေရးေပးလိုက္သည္။ စာစီစာကံုးတို႔၏ လိုအပ္ခ်က္အတိုင္း အားလံုးေပါင္း ၃ ပိုဒ္ပဲပါသည္။ တစ္မ်က္ႏွာပဲရွိသည္။ ဘယ္လိုမွဆက္မေရးတတ္ေတာ့ပါ။ တစ္မ်က္ႏွာျပည့္ေအာင္ စာတစ္ေၾကာင္းႏွင့္ တစ္ေၾကာင္းၾကားတြင္ လက္ညိွဳးတစ္လံုးစာ ျခားၿပီးေရးေပးလိုက္ရပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အမွတ္ထြက္လာေသာအခါ ၆၀ ေက်ာ္ပဲရခဲ့၏။

၆။ ငယ္စဥ္က အင္မတန္ကို ရွက္တတ္ပါသည္။ ေကာင္မေလးမ်ားႏွင့္ စကားေျပာရမည့္အခ်ိန္တြင္ ပိုဆိုးတတ္ပါသည္။ သူစိမ္းမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ စကားေျပာရလွ်င္ မ်က္ႏွာကို မၾကည့္ရဲပါ။ ခုေတာ့ ပံုမွန္ျဖစ္သြားပါၿပီ။

၇။ အလံုးႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အားကစားနည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ကစားပါသည္။ ေၾကြဒိုးပစ္သည္။ ေဘာလံုးကန္သည္။ ျခင္းလံုးခတ္သည္။ ဘိလိယက္ထိုးသည္။ Table Tennis ကစားသည္။ Golf ႏွင့္ Tennis ကိုေတာ့ ပိုက္ဆံအလြန္ကုန္ေသာ အားကစားမ်ားျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ လွည့္မၾကည့္ပါ။

၈။ အားကစားနည္းအားလံုးတြင္ ေဘာလံုးကို အလြန္ရူးသြပ္သည္။ ေဘာလံုးကန္ျခင္းႏွင့္ ေဘာလံုးပြဲၾကည့္ျခင္းမ်ားမွာ ကၽြန္ေတာ္အမ်ားဆံုးလုပ္ေလ့ရွိေသာ အရာမ်ားျဖစ္သည္။ ငယ္ငယ္က လမ္းေဘးတြင္ ကန္သည္။ နည္းနည္းႀကီးလာေတာ့ ေဘာလံုးကြင္းထဲတြင္ကန္သည္။ အျပင္မွာမကန္ရလွ်င္ ဂိမ္းထဲတြင္ကန္သည္။ ေဘာလံုးဂိမ္းေဆာ့ေနလွ်င္ တစ္ေနကုန္ထိုင္ၿပီးေဆာ့သည္။

၉။ မ်ိဳးေက်ာ့ၿမိဳင္ႏွင

]]> http://blog.waiyanlin.net/2007/04/28/%e1%80%80%e1%81%bd%e1%80%bc%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%b1%e1%80%90%e1%80%ac%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%a1%e1%80%b1%e1%81%be%e1%80%80%e1%80%ac%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%b8-%e1%81%81%e1%81%80%e1%80%81%e1%80%ba/feed/ 11